Gabon, de overgang van het noordelijk naar het zuidelijk halfrond

Aan de overkant van de Campo rivier ligt Gabon. Bij de eerste post worden onze paspoorten ingeschreven en ze willen de namen van onze ouders hebben. Lekker interessant! Voor een stempel in ons paspoort moeten we naar Bitam een plaatsje 18 kilometer verderop. Geen probleem, daar wilden we sowieso heen om vannacht te slapen. Het lukt ons wel om ons carnet te laten stempelen. We komen bij een tolpoortje en even later bij een punt waar de gemeente tax vraagt. Pff als het in deze frequentie doorgaat, telt het wel op. Maar daarna blijft het stil.
In Bitam lopen we bij de immigratie binnen. De vrouw bekijkt de papieren en zegt dat we een kopie van ons visum moeten regelen. We doen maar even of we geen Frans kunnen en niet begrijpen wat ze bedoelt. Zuchtend loopt ze met de papieren naar achter, om na een paar minuten terug te komen met onze gestempelde paspoorten. We hebben een oud overlandboek waar een hotel in genoemd staat waar je op de parkeerplaats kunt kamperen. En inderdaad het kan nog steeds. We zetten de tent op en voor het eerst na lange tijd koken we weer zelf onze maaltijd. We genieten ervan!
We zijn gelukkig net klaar met eten als er een medewerkster aan komt lopen met een dier aan z’n lange staart. Het blijkt een dode bush kat die in het bos gestroopt is en hier afgeleverd. Ze brandt hem schoon met een brander en schraapt de verbrande haren met een mes eraf.

Als ze gaat snijden, gaan wij maar even binnen zitten en aan ons blog werken. We zijn nu nog blijer dat we onze maaltijd zelf hebben klaargemaakt en niet hier een of andere bushmeal maaltijd hebben besteld hihi. Nadat we ons blog over Kameroen hebben gepost gaan we naar bed. We slapen precies naast de landingsbaan van het vliegveld. Nu maar hopen dat er geen nachtvluchten zijn, dan moeten we onze voeten intrekken zo dicht bij liggen we. Welterusten.
De nacht is wat onrustig. Er is dan wel geen vliegverkeer, maar naast ons is ook een verzamelpunt van de streekbussen die alle richtingen op vertrekken dag en nacht. Het is half acht en we zijn weer op stap. Het is heerlijk stil op de weg. We zien veel vrachtauto’s langs de weg staan en we vermoeden dat ze op zondag niet mogen rijden. De weg slingert zich door het regenwoud heen. Schitterend om te zien. Het is een bijzonder idee dat deze weg gewoon dwars door het regenwoud loopt en dat aan beide zijden honderden kilometers ondoordringbaar woud is.


Langs de weg staan allemaal kraampjes waar bush meat wordt verkocht. Veel verschillende soorten bokjes, porcupines, wilde katten, apen en dan zien we ook opeens een krokodil hangen. De mensen verdienen hun geld door het stropen van allerlei wild en dat langs de weg te verkopen. Een ingewikkelde situatie; wij hebben er moeite mee om dit te zien, maar realiseren ons ook dat deze mensen al generaties lang gewend zijn om bushmeat te vangen/eten. Je kunt moeilijk geiten of koeien houden in een regenwoud! En zolang het geen bedreigde diersoorten zijn… of worden op deze manier juist meer soorten zeldzaam?



Er is in Gabon ook veel bomentransport. De boomstammen liggen gesorteerd langs de weg en een vrachtwagen komt de immense stammen ophalen. Bij de fabriek worden de bomen verzaagd en behandeld tegen termieten. Er rijden dus ook vrachtwagens met planken. We hopen dat het legale kap is wat we zien en dat er nieuwe bomen terug worden geplant. Sommige van deze stammen zijn honderden jaren oud!


We blijven de weg volgen en rijden grote stukken langs de rivier.
We zijn op weg naar de GPS coördinaten: N 00 0’ 0” E 110 0’ 27” We zijn benieuwd…. En dan zijn we er: de evenaar. Fantastisch om na zoveel kilometers rijden hier te zijn!

We zijn allebei erg opgetogen en nemen wat foto’s. Een bijzonder moment!
Als we weer verder rijden zien we dat de gps nu S(outh) aangeeft in plaats van N(orth). We hebben het noordelijk halfrond verlaten en rijden nu op het zuidelijk halfrond! Wat een mooie ervaring. We hebben allebei de evenaar weleens met het vliegtuig gekruist en Co zelfs per boot, toen hij nog heel jong was. En nu met onze eigen auto! Iets verderop lunchen we even, we hebben een heerlijke verse baguette gekocht onderweg. Het is ontzettend drukkend warm buiten en er zitten veel insecten, dus we picknicken in de auto. Aan het eind van de middag komen we aan bij het Dr. Albert Schweitzer ziekenhuis in Lambaréné.
We bezoeken eerst het museum, waar een tentoonstelling over zijn werk is ingericht.  In deze ruimte sliepen vroeger de verpleegsters, ernaast liggen de slaapkamers van Dr. Schweitzer en zijn vrouw, de behandelkamer en zijn werkkamer. Ongelooflijk de omstandigheden waarin hij werkte.



We hebben allebei zin in eten, dus we koken eerst. Na het eten lopen we naar de graven van de familie en kijken we even bij het ziekenhuis dat nog in gebruik is. Als laatste lopen we langs de rivier, aan de overkant ligt Lambaréné.


Vanavond slapen we voor het museum. Wel grappig: ik zie ons al staan met onze tent voor het Rijksmuseum in Amsterdam Glimlach. Na het eten gaan we op de veranda van het museum nog de foto’s van vandaag bekijken. We hebben allebei het zweet op ons hoofd staan, zo klam is het. Tegen een uur of acht komt er een lekker windje en koelt het wat af. We zijn benieuwd hoe het in de tent zal zijn.
Vanochtend kunnen we niet vroeg weg, want onze stekker zit nog in het stopcontact in het museum en de deur is op slot. Tegen 9 uur vertrekken we pas. Eerst even het plaatsje in om geld te trekken. Dat dachten we tenminste, maar er blijkt helemaal geen bank/ATM te zijn. We kunnen nu dus ook niet tanken. We hadden twee mogelijke routes voor vandaag; de ene was naar het oosten van Gabon en dan naar Congo en de andere route volgt de weg naar het Zuiden naar Congo. Gezien het feit dat we niet hebben kunnen tanken, nemen we geen risico en kiezen we voor de route naar het Zuiden (korter en meer kans op ATM). Sinds 2000 zijn er verschillende Nationale Parken in Gabon, maar een beperkt aantal zijn toegankelijk en meestal per vliegtuigje of per pirogue. We hadden graag vandaag het Nationaal Park Luango bezocht, waar het regenwoud tot aan de zee loopt en de olifanten op het strand lopen. Helaas lijkt er geen weg heen te gaan. Bij het plaatsje Ndende kijken we elkaar vertwijfeld aan; is dit de juiste afslag naar de grens? Het is een smalle dirtroad tussen huizen door. Een auto stopt en gebaart dat het de juiste weg is. Het is 50 kilometer tot aan de grens. We zijn nu het regenwoud uit en het landschap verandert.


We rijden op smalle wegen met naast ons hoog gras. Dan zien we ineens een slagboom. Bij het kantoortje stempelt de politie ons carnet (normaal doet de douane dat). Als we vragen waar we ons paspoort moeten stempelen, zegt de man dat dat in Ndende had gemoeten. Pfff we gaan toch echt niet weer die 50 kilometer dirtroad nog een keer op en neer (2,5 uur rijden). Hij overlegt even met z’n baas en is zo vriendelijk om zijn stempel in ons paspoort te zetten. Wat een geluk, we bedanken hem vriendelijk en rijden Gabon uit.

Adieu Gabon!


Voor meer foto’s zie map 58. Gabon in de gallery.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen